Hoe kan het dat de belastingdienst zo snel tot belastingfraude concludeert?

Op woensdag 27 januari 2021 stuurt de staatssecretaris van Financiën een brief aan de Tweede Kamer met het onderwerp “Stand van zaken, Herstellen, Verbeteren, Borgen (HVB).Het betreft een brief in een lopend traject over de fraudeaanpak binnen de belastingdienst. Naar aanleiding van deze brief was in diverse media al te lezen dat ook in de inkomstenbelasting snel tot belastingfraude wordt geconcludeerd.

Hoe kan dit gebeuren?

Uit diverse stukken van de staatssecretaris van Financiën leid ik kort het volgende af. De belastingdienst maakt volgens het Ministerie van Financiën gebruik van diverse applicaties om fraude te signaleren, daarnaast worden signalen verkregen via derden. Deze gegevens worden onder meer geregistreerd in de Fraude Signaleringsvoorziening (FSV).

Naast het feit dat deze applicaties niet allemaal voldeden aan wet- en regelgeving, zoals de privacywetgeving, leidde registratie in de FSV er volgens de brief van de staatssecretaris van 27 januari 2021 er ook toe dat bij een ‘melding fraudepost’ en belastingschulden van meer dan €10.000 de betrokkene niet meer in aanmerking kwam voor een minnelijke schuldsanering. Hierbij werd dus niet verder onderzocht of deze kwalificatie wel juist was. De belastingdienst ging ervan uit dat de belastingplichtige niet te goeder trouw was.

De registratievoorziening werd een soort van zwarte lijst. Een andere lijst die mogelijk als zwarte lijst fungeerde, betreft de lijst die is ontstaan via het project met code 1043. Het project richt zich op controle van risicovolle aangiften. Onder meer werd gecontroleerd of opgevoerde aftrekposten konden worden onderbouwd.Op zichzelf ben ik daar niet op tegen, maar als dat bewijs niet kan worden geleverd, levert dat volgens de belastingrechtspraak op zichzelf geen opzet op. Kennelijk werden de aangiften van deze belastingplichtigen ook in de jaren daarna intensief gecontroleerd. De staatssecretaris meldt in zijn brief van 27 januari 2020 dat het project tijdelijk is stopgezet om waarborgen te creëren, waaronder een verbeterde werkinstructie.

Het gebruik van registraties en applicaties kunnen nuttig zijn bij het opsporen van belastingfraude, daar zal denk ik niemand op tegen zijn, mits het systeem voldoet aan de wettelijke eisen uiteraard, zoals de privacywetgeving. Het probleem is denk ik niet zozeer de inzet van die systemen maar het gebruik daarvan. Wanneer wordt iemand in het systeem opgenomen en waarvoor worden die gegevens gebruikt?

Het valt op dat steeds ‘de werkinstructies’ de boosdoeners zouden zijn. Het zouden die instructies zijn die leiden tot de ongeoorloofde behandelingen. Wie stelt die werkinstructies op? Zijn dit mensen die weten hoe wet- regelgeving en belastingrechtspraak in elkaar zitten?  Wie zijn die mensen die deze instructies (klakkeloos?) uitvoeren? Misschien moet je er werken om het te kunnen begrijpen, maar ik kan dit echt niet volgen. Hopelijk komt hier heel rap een einde aan, want dit is echt totaal onacceptabel.

Meer weten over belastingfraude. Laat het me weten via jansen@taxstudio.nl.

Groeten, Diana Jansen